 |
del.icio.us |
 |
Digg |
 |
Furl |
 |
|
 |
Rojo |
| Add to OnlyWire |
| Xaponés (日本語 [Nihongo]) | |
|---|---|
| Faláu en: | Xapón |
| Faláu por: | 125 Millones |
| Ranking: | 8 |
| Orixe clasificación: |
Discutida, considerada llingua aislada |
| Estatus oficial | |
| Idioma oficial de: | Xapón |
| Códigos | |
| ISO 639-1: | ja |
| ISO 639-2: | jpn |
| SIL: | JPN |
El xaponés ye un idioma empleáu principalmente en Xapón. El so nome en xaponés ye nihongo (日本語).
Tabla de conteníos |
Historia y clasificación
Hai distintes teoríes:
- Rellacionáu cola familia altaica y urálica(coreanu, manchú turcu, húngaru, estoniu y finés). Esta teoría apóyase nel fechu de que ye un idioma aglutinante con dos tonos.
- Alcuéntrense similitudes col coreanu y les llingües malayopolinesies.
- Ye un idioma aisláu xunto col ryukyuense.
La documentación más antigua en xaponés son unes inscripciones realizaes en carauteres chinos del sieglu V.
Distribución xeográfica
En Xapón 130 millones de falantes, nes islles H.awai más de 250.000 (el 30% de la población), en California (EEUU) unes 300.000 y en Brasil 150.000.
Dialeutos
Tien una bayura de variantes, la de Kanto (Tokio y alredores) ye consideráu l'idioma oficial.
L'idioma d'Okinawa, (ryukyuyense), ye incomprensible pa los xaponeses polo que nun se considera un dialeutu.
Pronunciación
Tien poques vocales y consonantes, y la mayor parte de les sílabes son abiertes. La r y la l nun se distinguen la una de la otra. L'acentu ye musical y tien tres tonos diferentes (baxu, mediu y altu).
_vowels.png)
El sistema fonolóxicu ye cenciellu. Cinco vocales, qu'escrites en carauteres romanos son: a, i, u, e, o. Pronúnciense de forma similar al asturianu. Tien 19 consonantes que se correspuenden con: k, s, sh, t, ch, ts, h, f, m, n, y, r, w, g, z, j, d, b, p y n tamién nomada mora.
Escritura
La escritura xaponesa ta basada en dos sistemes d'ortografía, compuestos po los ideogramas chinos, o kanji, introducíos en Xapón alredor del sieglu IV, estos úsense como ideogrames y fonogrames.
El segundu sistema ye'l kana, desendolcáu unos 500 años dempués del kanji, pertenecen al kana dos formes d'escritura: los silabarios katakana y l'hiragana.
El katakana úsase pa escribir nomes de persones y llugares foriatos de forma fonética, asina como pa escribir onomatopeyes. El hiragana pa pallabres d'orixe xaponés.
Tamién fai usu del alfabetu llatinu nomáu romaji, utilizáu pa escribir nomes de marques y compañíes ya sigles conocíes internacionalmente como CD. Esisten distintos sistemes de romanización, de los cuales el más conocíu ye'l sistema Hepburn, magar que'l Kunrei-shiki ye l'oficial en Xapón.
Orixinalmente esiste un escasu númberu de sílabes posibles, pero nos caberos años, pola creciente influyencia de los idiomes estranxeros (y sobre too del inglés) anexáronse dellos sonios que solo puen ser escritos en katakana (ti, tu, di, du, tse, che, etc.)
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
|
Gramática
Llingua aglutinante que combina diversos elementos llingüísticos en pallabres simples. Caún d'estos elementos tien una significación fixa y apta para esistir separtadamente.
Nun tien pronomes, y los verbos son impersonales. Nun tien artículos nin xéneru, y el casu ta indicáu por sufixos.
- La estructura gramatical ye suxetu-oxetu-verbu.
- El conceutu de númberu nun ta mui estendíu. El sufixu -tachi indica la idea de pluralidad (por exemplu, watashi = "yo", watashi-tachi = "nosotros"), y tamién pue duplicase la pallabra col mesmu fin. Partiendo del antiguu pronome de 1ª persona ware fórmase wareware, otra forma de decir "nosotros").
- Nun esiste'l tiempu futuru.
- Pa espresar cantidá empléguense auxiliares nomaos contadores: p'animales úsase'l contador "-hiki", para oxetos allargados (por exemplu, un llapiceru) emplégase "-hon", pa máquines (incluyendo dispositivos electrónicos) úsase "-dai", etc.
Enllaces esternos
Información xeneral
Diccionarios
Portales
